Waarom ik ook vanavond zeker naar het Eurosongfestival kijk

Ik noemde het Eurosongfestival vorig jaar nog een ongegeneerd plezier en daar blijf ik bij. Hier volgt dus weer een onverbloemd pleidooi om vanavond af te stemmen op Turijn, waar het Eursongcircus dit jaar is neergestreken dankzij de rockers van Måneskin. Door de tegenkantingen en soms zelfs venijnige opmerkingen die ik her der opving voel ik me eens zo zeer gesterkt in mijn liefde voor Eurovision. Eerlijk gezegd begrijp ik het zogenaamde probleem niet echt. Alsof de doorsnee muzikale keuze van de Vlaming volgens mij getuigt van goede smaak. Alsof dat erg is. Ik geef mij dus maar wat graag over aan het extravagante gebeuren dat het Songfestival is. Een dikke vette “ja”aan de dramatiek en nog volmondiger “ja” aan het positivisme! Na de topeditie van vorig jaar hield ik mijn hart wel een beetje vast voor een mogelijke deceptie dit jaar. En, eerlijk is eerlijk, ik was na de eerste halve finale dinsdag niet meteen laaiend enthousiast. Daar kwam tijdens de tweede halve finale verandering in. Ik geef jullie nog eens vijf goede redenen om je vanavond ook helemaal in de Eurosongwereld onder te dompelen.

  • Omdat op het Songfestival uitersten naadloos in elkaar vloeien. Probeer maar eens een song te schrijven die heel Europa (Australië hoort daar ook bij) kan behagen én je culturele eigenheid in de verf zet. Breng een straffe zangprestatie mét toeters en bellen. Vertel een persoonlijk verhaal dat relevant is voor iedereen (de break up song blijft gigantisch populair). Zing in je eigen taal én in het Engels. Eurosong is een en-en verhaal van show met stijl. Of meerdere muzikale stijlen, dat kan natuurlijk ook, waarbij je helemaal zelf beslist wat stijlvol is. Heerlijk!
  • Omdat op het Songfestival diversiteit, solidariteit en gelijkwaardigheid de norm blijven. Politieke statements zijn niet toegelaten, maar toch is de actualiteit nooit ver weg. Ook in de Eurosong-bubbel voel je in alles de steun voor Oekraïne. De leden van de band Kalush Orchestra zijn nauw betrokken bij de oorlog en ze brengen met het veelzijdige Stefania een ode aan alle moeders. Daarnaast blijft hoop de boventoon voeren. De hoop op een betere toekomst voor alle buitenbeentjes, voor iedereen die op de één of andere manier anders is. Ook als witte cisgender vrouw vind ik dat een heel belangrijke strijd die nog steeds gevoerd wordt. En als Stefan van Estland zingt dat er Hope is dan durf ik dat ook te geloven.
  • Omdat het Songfestival vocaal en muzikaal voor ieder wat wils biedt. Aangezien een lied niet langer dan 3 minuten mag duren, is het zaak van meteen te beklijven. Dat kan met een warme stem zoals die van de Zwitserse Marius Bear en zijn Boys Do Cry. Je kan ook inzetten op een meeslepende singer-song-vibe zoals Snap van de Armeense Rosa Linn. Of er is de werkelijk fenomenale Cornelia Jakobs van Eurosong-grootheid Zweden. Met Hold Me Closer brengt zij een ongeziene ballad met ballen.
  • Omdat het Songfestival een ode is aan alles met een hoek af (en laat ik daar nu toevallig heel erg van houden). Noem het edgy of bold: op het Songfestival wordt out of the box denken naar een hoger niveau getild. Zo ben ik fan van de Noren die met Subwoolfer een aanstekelijke act brengen inclusief cartoonesk wolvenmasker. Give That Wolf A Banana is dan ook een oorwurm van jewelste zonder onderliggende boodschap. Gefascineerd en geïntrigeerd ben ik dan weer door de Servische Konstrakta die In corpore sano zingt terwijl ze aan een waskom zit. Ze doet dat omdat ze bekommerd is om het Servische zorgsysteem en onrealistische schoonheidsidealen. Point taken.
  • Omdat het songfestival ook een feestje van België en Nederland is. Onze Jérémie Makiese is een topgast die met Miss You een knaller van een performance neerzet. Onze noorderburen verdienen alleen al een prijs omdat ze met S10 voor het eerst sinds 12 jaar weer in het Nederlands zingen. S10 bewijst dat de Nederlandstalige zangeressen het helemaal voor het zeggen hebben. De diepte is dan ook een schot in de roos. Net zoals de outfit van de jonge zangeres (die wat dat betreft toch een streepje voor heeft op Jérémie). Laten we elkaar gewoon die twelve points geven, want ook dat is Eurosong: België en Nederland die met elkaar verbroederen.

Mijn douze points voor sfeer en gezelligheid schenk ik nu al aan Roos en Niko, want wij kijken vanavond samen!

5 gedachten over “Waarom ik ook vanavond zeker naar het Eurosongfestival kijk”

  1. Ik sluit me aan bij jouw enthousiasme, Joke. Al vanaf mijn kinderjaren, waren wij samen met ons ma fan! Ik herinner me nog dat we niet mochten op blijven tot de uitslagen er waren en dat ons ma de volgende ochtend zei dat Gigliona Cinquettie (zal wel niet juist gespeld zijn) had gewonnen met No no l’eta. En dat ze dat zo schoon vond. Ik ook! Toen onze kinderen klein waren, stelden we in dat we punten zouden geven. En om ze helemaal over te halen, bepaalde Noël dat ieder zij eigen pak koeken mocht kiezen voor die avond, die je ook helemaal alleen mocht op eten! Het zal menig ouder van tegenwoordige de wenkbrauwen doen fronsen. Toen de kinderen uit huis gingen, kwamen ze steevast voor deze happening naar huis, met voor ieder de eigen keuze van de koeken.
    Drie jaar geleden ( toen Duncan van Nederland won), paste ik op bij Senne en Lev en voerde deze gewoonte weer in. Sinds vorig jaar doen alle gezinnen mee met kleinkinderen. Er is nu een Eurosong app waarin we een groep zijn en punten kunnen geven en we hebben een gezamenlijke app met de kinderen en kleinkinderen om commentaren uit te wisselen. Hilarisch maar ze hebben best een goeie smaak. Al een week van tevoren is er de brandende vraag: welke koeken kies ik. Want ook die gewoonte is gebleven.
    Dus ja Joke, het Eurosong festival is heel gaaf. En ik ben het met je eens douze points voor België en Nederland. Veel plezier vanavond.
    Tante Hilde
    P.S. Kies gewoon een pak van je lievelingskoeken erbij!

    Like

    1. Wat een geweldige traditie is dat! Heel begrijpelijk dat die in ere gehouden wordt. Ik ben benieuwd wie in jullie familie als winnaar uit de bus kwam. Het kan trouwens ook echt geen toeval zijn dat Gigliola Cinquetti gisteren op het podium verscheen. Wij beschouwden dat echt als een eerbetoon aan ons Oma. Ze zou ook hebben gehouden van de zangeres van Litouwen met haar retro-vibe.

      Like

      1. De app laat geen winnaar van de groep zien, maar ieder heeft een top 5. De Kleinkinderen waren weg van Noorwegen en Moldavië. Die laatste kreeg ook sympathie van de ouders. Heel chauvinistisch: Nederland en België gewoon bovenaan, omdat het moet dat je voor je land(en) supportert. Oekraïne ook in top 3 wegens de bekende reden. Zwitserland zat in de top 5 van alle volwassenen en ook Litouwen, hoewel iedereen haar kapsel belachelijk vond. Tot Katrien er achter kwam dat ze als kind ook zo’n kapsel had gehad. 😀

        Like

  2. Wat een enthousiasme verwoord je in je post
    Heel aanstekelijk (eerlijk is eerlijk ik kijk al sinds 30 jaar niet meer ) om dan nu toch eens te luisteren en vooral te genieten van al dat muzikale geweld.
    Misschien waag ik het er vanavond …

    Like

Laat een reactie achter op Hilde Artoos Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: