Ik ben nooit vies geweest van principiële keuzes, al probeer ik wel degelijk te denken in nuances om interessante ideeën niet meteen met het badwater weg te gooien. Ik wil meningen en verhalen langs verschillende kanten kunnen belichten. Ik kan doorgaans héél veel begrip opbrengen. Ik schuw de grote woorden niet als ik ergens enthousiast over ben. Ik nam mijn loftrompetje dan ook meermaals uit de kast om het Eurosongfestival in al zijn gekheid te eren: het feest van de underdog! Een week waarin de overstijgende trap van drama de norm is: echt iets voor mij. Urenlang kon ik luisteren naar al die Eurosong-riedels.
Ik keek naar Eurosong omdat ik echt geloofde in de verbindende factor van dat knotsgekke festival. Ik kon me onderdompelen in een universum waarin iedereen leek te geloven in het goede en mooie van de wereld. Comfort food voor mijn naïeve, gevoelige zieltje. Maar nu kan ik dat dus echt niet meer. Door de deelname van Israël lopen de spanningen al enkele jaren hoog-hoger-hoogst op. Dat het niet Israël is dat deelneemt, maar de Israëlische openbare omroep KAN en dat die losstaat van de genocide in Gaza, dat is een heel slap excuus. Bovendien komt ook die omroep in opspraak omwille van hun eenzijdige berichtgeving over de oorlog. Een organisatie die geen rode lijnen trekt omdat ze pretendeert apolitiek te zijn, is de voeling met de realiteit helemaal kwijt. Het Songfestival is nooit immuun geweest voor politiek. Je moet op een bepaald moment statements durven maken, ook als die instrijken tegen de haren van je hoofdsponsor.
Ik kijk deze week heel bewust dus niet omdat ik de actualiteit niet kan en niet wil buitensluiten door geforceerd mijn roze bril en dito oogkleppen op te zetten. Het plezier is weg. Ik word niet vrolijk van een wapperende Israëlische vlag met gecensureerd boe-geroep. Het dappere Nederland besloot vorig jaar al dat ze dit jaar niet zullen deelnemen en het festival niet zullen uitzenden. Jammer dat we in België denken dat alles opgelost is met de juiste duiding. Sommige dingen moet je niet willen duiden omdat ze onmogelijk te begrijpen zijn.