Het moment – Elke dag veggie!

Het is vandaag Wereld Vegetarisme Dag en dat verdient absoluut een feestje. Ik stopte met vlees eten toen ik 15 jaar was, in het jaar 2000. De vegetarische prehistorie zeg maar. Je moest wel een beetje knettergek en overmatig dwars zijn om in die tijd principieel geen vlees meer te eten. Gelukkig is er 26 jaar later al een mooie weg bewandeld richting een positief vegetarisch klimaat. Zelf evolueerde ik van pescotariër (ik at af en toe nog wel vis) naar een volwaardige vegetariër die ook haar best doet om zoveel mogelijk plantaardige alternatieven een kans te geven. Ik eet niet volledig plantaardig, maar ben een trouwe ally van de vegans.

Het moeilijkste aan stoppen met vlees eten vond ik destijds niet de opoffering die het wel een beetje was. Er kwam namelijk niet echt iets in de plaats voor het vlees dat ik niet meer at. Een groenteburger was in die tijd een slap en redelijk smakeloos ding waar je niet heel vrolijk van werd. Het lastigste waren de gefronste wenkbrauwen en de grote vraag: waarom?! Voor mij was het antwoord op die vraag nochtans kinderlijk eenvoudig. Ik wilde niet dat dieren in erbarmelijke omstandigheden gekweekt werden, vervolgens naar de slachtbank geleid om dan op mijn bord te belanden. Achter die waarom-vraag zat een vooroordeel waar ik als tiener moeilijk mee om kon. Ik ben blij dat ik ondanks die tegenwind volhardde en trouw bleef aan mezelf.

26 jaar later zijn er alleen maar meer redenen bijgekomen om vegetarisch te eten. Sterker nog, als iemand mij nu vraagt waarom ik vegetariër ben, is mijn antwoord dat ik geen enkele reden kan bedenken waarom ik wel nog vlees en vis zou eten. Ik ben natuurlijk wat straffer in mijn uitspraken geworden, maar de maatschappelijke perceptie rond vegetarisme is ook echt gekeerd. Als er wordt gevraagd naar het waarom is dat veelal vanuit een soort bewondering. Op zich is dat ook niet nodig. Ik ben ervan overtuigd dat vegetarisch eten goed is voor jezelf, de dieren, het milieu én de maatschappij. En vooral: dat het bijlange geen opoffering meer is. Ik geef jullie 3 redenen waarom.

Vegetarisch eten is lekker
Het is geen maaltijd waarbij iets ontbreekt. Om lekker vegetarisch te eten moet je vlees of vis niet vervangen door een vegetarisch product, maar geef je de hoofdrol aan iets anders. Vaak zijn dat groenten in een geslaagde combinatie of met een rijke kruiding. Door de jaren heen ontwikkelde ik mijn eigen kookstijl waarbij groenten en peulvruchten de kans krijgen om te schitteren. De eerste keer dat ik voor Hans kookte, presenteerde ik hem mijn signature dish: groentelasagne met ricotta en spinazie. Ook mijn favoriete pompoen uit de oven – de kroonprins, een groente die zijn naam alle eer aan doet – was een succes. Hoewel ik geen receptenkoker ben, haal ik inspiratie uit de Italiaanse en de Libanese keuken die van oorsprong veggie-vriendelijk zijn.

Vegetarisch eten is gezond
Op zich kan een vegetariër net zo goed kiezen voor ultrabewerkt voedsel, frisdrank en fastfood. Toch denk ik dat een vegetarische levensstijl in veel gevallen leidt tot een gezonder voedingspatroon omdat je eenvoudigweg bewuster met je eten bezig bent. Je zal makkelijker kiezen voor vezelrijke alternatieven die je een verzadigd gevoel geven. Eens je dat gewoon bent, val je minder snel ten prooi aan eten dat niet voedzaam is. Zo zegt een diepvriespizza mij helemaal niks meer omdat ik het zo eentonig van smaak vind. Omdat ik als vanzelf gevarieerd eet, heb ik me ook nooit beziggehouden met uit te rekenen of ik wel de juiste voedingsstoffen binnenkrijg.

Vegetarisch eten is makkelijk
Of je nu zelf kookt of uit eten gaat, vegetarisch eten is toegankelijker dan ooit. Op een menukaart, maar ook in de supermarkt vind je een uitgebreid gamma vegetarische producten. Ik vind het woord vleesvervanger niet handig gekozen. De mindset is niet dat je vlees moet vervangen, je wil het over een andere boeg gooien. Op z’n tijd hou ik zeker van een veggie stukje vlees, maar het zijn niet die producten die mijn gerechten kraken of maken. Vegetarisch koken is denken vanuit kansen in plaats van beperkingen. Je hoeft dus echt geen Ottolenghi te zijn om op een simpele manier vegetarisch eten op tafel te toveren.

Als ik het kan, dan echt wel iedereen. Smakelijk!