De agenda van Roos en Joni:
Zaterdag 6 juni – genoteerd met stip!
Wat? 100 km trail lopen
Waar? Bouillon – het kasteel van Godfried
Wanneer? Vertrek om 3 uur
Uit ervaring weten Hans en ik dat het in Bouillon prachtig debuteren is op de afstand met drie cijfers. Waar we minder jaloers op waren, was het onchristelijke vertrekuur van 3 uur. ’s Nachts dus. Echt niet mijn ding. Heel wat comfortabeler was een vertrek om 11u voor een loopdate van 35 km met Hans en Sam. Een leuk tussendoortje, na onze ultra in de Elzas en een mooi opwarmertje voor de Big Chouffe 100 km die we met z’n drietjes over 4 weken zullen lopen in Houffalize. Ik weet het, mensen. Het is totaal ongepast en zelfs arrogant om een verkleinwoord te gebruiken voor een afstand van 35 km. Maar als je loopmaatjes de 100 gaan aantikken, dan zijn zij de sterren van de dag.
De 102,45 km van Roos en Joni in 14 uur en 36 minuten
Ik zou kort kunnen zijn: Roos en Joni vertrokken als een raket, een tientrapsraket denk ik, want tot de laatste kilometers bleef het vooruit gaan en verloren ze amper vaart. Talmen en de toerist uithangen is duidelijk aan hen niet besteed. Het potentieel van Joni mocht ik aan den lijve ervaren tijdens de Leuven Marathon. Dat mijn zusje een ongelooflijk looptalent is, heb ik altijd geweten. Al is ze altijd veel te bescheiden over haar eigen kunnen, want ik heb een broer en zussen die sneller zijn. Niks van dat! Roos Odeyn moet op geen enkele manier onderdoen. Er was nochtans paniek toen ze zich in de winter inschreef. Ik 100 km? Dat lukt nooit! Ze vergat voor het gemak dat ze al 2x de Chouffe trail 70 km in hete omstandigheden tot een goed einde bracht. Met heel veel toewijding ging ze, samen met Joni, voluit voor de voorbereiding van dit grote avontuur. Met succes!
Roos en Joni zijn een perfect gesmeerde sportieve tandem. Ze lopen vaak samen en hebben altijd iets te bespreken. Wat heb je nog meer nodig om uren in elkaars gezelschap door te brengen? Bovendien is Roos de Koningin van de Verwondering. Jullie denken misschien dat ik de zus van de ooh’s en aah’s ben, maar ik ben ook degene in wiens kop het plots kan gaan donderen en dan is de sfeer (eventjes) weg. Roos heeft traillopen van in het begin omarmd om het avontuur dat het is. Dat was niet anders in Bouillon. Ze vond het geweldig om ’s nachts de uilen in het bos te horen. De zonsopgang was fantastisch. De positieve toon was met andere woorden gezet. Als je opgewekt de dag kan aanvatten, dan legt niets je een topprestatie in de weg. De laatste 10 km waren wel zwaar hoor, zei ze achteraf. Nou ja.
De 34,89 km van Hans, Sam & mezelf in 4 uur en 53 minuten
Wij vertrokken om 11 uur in een zonnig Bouillon in een stevig pak van dik 300 lopers. De uittocht langs de Semois verliep vlot en natuurlijk ging het al snel omhoog. Wat wil je ook? We hadden in totaal 1225 hoogtemeters voor de boeg. Jawel, mijn stokken waren dus wederom van de partij. Eerste halte in Botassart: de Tombeau du Géant! En deze keer geen stortregen, maar tijd genoeg om een fotootje te maken. Verder kan ik vertellen dat we nog langs Rochehaut, Poupehan en Corbion liepen, maar eigenlijk primeerde de sfeer en gezelligheid met z’n drieën. Ik denk dat we met ons gebabbel zowel medelopers hebben vermaakt als geïrriteerd.
Een greep uit de gespreksonderwerpen: ik vertel over mijn gekke droom van die nacht waarin ik een gevangenisstraf van 2 weken moest uitzitten. Toen ik wakker werd had ik nog 7 nachten te gaan. Ik had een plastic tas met wat spullen (al mijn kousen waren vuil) en iemand had op de slaapzaal mijn bed ingepikt. De hamvraag wat ik mispeuterd had, kon ik niet beantwoorden. Het was een soort actuele inlevingsdroom over het probleem van de grondslapers in de gevangenis. Hans bespreekt zijn medisch dossier en geeft wat duiding bij de buis van Eustachius. Sam geeft een follow-up over de burenruzie die hij professioneel opvolgt en die al sinds vorige zomer aansleept. Hij bekent dat hij een babbelkous is! Ik leg aan Sam uit wat een fermette en een modernette is. We beoordelen huizen die onze weg kruisen. Correspondeert de architecturale visie al dan niet met de omgeving? We laten alvast wat ballonnetjes op voor een uitdieping van gespreksonderwerpen tijdens de Big Chouffe over een paar weken. Zo wil Sam dan graag van Hans horen hoe hij de financiële bankencrisis in 2008 beleefd heeft en wil ik het over de betekenis van vriendschap hebben.
De conclusie: 35 km was de ideale afstand voor ons. We waren bijna 5 uur onderweg en kregen een gevarieerd parcours voorgeschoteld dat altijd behapbaar bleef. Bovendien waren we op tijd terug terug voor de memorabele finish van Roos en Joni. Ze eindigden in de regen, alsof hen dat nog kon deren. Moe, maar voldaan ging ieder weer de berg af. Sam had nog een verjaardagsfeestje in Brussel. Roos en Joni gingen crashen in de zetel. Hans en ik doken het terrasleven van Bouillon in om te klinken op het mooie leven. Wat een wonderlijke dag!
Joke loopt 