Het gerief – Met een goed gevulde tas naar de Elzas

De Trail Alsace komt nu heel dichtbij. Morgen vliegen we in dit grote roosgekleurde avontuur met een gezonde dosis angst en loophonger. Het eerste obstakel dat we moeten nemen is de autorit. Hans kreeg 2 weken geleden ischias-klachten. Liggen en vooral zitten is erg pijnlijk. Leg maar eens uit dat je meer opziet tegen een paar uur in de auto zitten dan 108 km te lopen, want dat kan en mag hij voor alle duidelijkheid dus wel. Het is met een goed gevulde tas dat we uren tussen Orschwiller en Obernai zullen ronddwalen. De organisatie legt namelijk een uitgebreide mandatory kit op, spullen die je heel de wedstrijd bij je moet hebben. Moeten dus! Controles en straffen als je niet in orde bent! Stress! Bovendien kan er een uitbreiding gevraagd worden afhankelijk van de weersomstandigheden. Met 12° gaan we ervan uit dat de hot weather kit niet geactiveerd wordt, maar de cold weather kit mogelijk wel. Dit lijstje is de verplichte uitrusting:

• Trailvest: ik kocht een nieuwe Salomon Advanced Skin (blauw!) met een inhoud van 12 liter. Getest en goedgekeurd in de Ardennen.
• Smartphone met LiveTrail app: de app heeft een SOS-knop waarmee de organisatie je kan lokaliseren in geval van nood, je moet ook altijd bereikbaar zijn.
• Beker van minstens 15 cl: om te kunnen drinken op de bevoorradingsposten en om de afvalberg zo klein mogelijk te houden.
• 1l water: past in de 2 soft flasks vooraan in de vest.
• 2 werkende hoofdlampen mét reservebatterijen: we vertrekken om 7 uur ’s ochtends en zullen dus sowieso een paar uur in het donker lopen, je moet het wel heel gek maken om er 4 sets batterijen door te jagen.
• Overlevingsdeken (minstens 1m40 x 2m): dat is zo’n blinkend geval waarmee je jezelf of iemand anders warm kan houden in geval van nood, neemt niet veel plaats in.
• Fluitje: hangt standaard aan de meeste trailvesten.
• Elastische tape (minstens 1m): je kan er veel mee fixen, naar het schijnt.
• Voedselreserve: spreekt voor zich, er wordt aangeraden om 800 kcal bij je te hebben, dat zijn een 4-tal repen of gels. Ik ga voor een maximale opname van vaste voeding (chips) op de bevoorradingsposten, maar neem wel wat repen en gels mee.
• Jasje met kap en gesealde naden voor slecht weer (met nog een lange lijst aan voorwaarden qua waterdichtheid): dit is het duurste item van het pak, met een simpel waterafstotend jasje kom je er niet.
• Lange broek: er zijn geen vereisten, een extra short met lange sokken mag ook, ik ga voor een klassieke tight.
• Pet, bandana of buff: ik kies natuurlijk voor mijn Hoka-pet.
• Warme tweede bovenlaag (minstens 180 gram): dit kledingstuk mag geen katoen bevatten en moet dus zwaar en warm genoeg zijn.
• Muts: ik heb een niet al te dik exemplaar van Craft.
• Warme en waterdichte handschoenen: alleen plastic afwashandschoenen zijn 100% waterdicht, ik koos voor mijn duurste en dikste handschoenen van Gore.
• Identiteitskaart: oppassen om die onderweg niet kwijt te raken bij het in- en uitladen van materiaal.

De verplichte uitrusting voor koud weer komt bovenop bovenstaand lijstje en bestaat uit een beschermende bril, een waterdichte broek, een derde bovenlaag en stevige trailschoenen met gesloten tenen (balen voor de bare foot runners). Wat wij ook nog meenemen is trailstokken (op te bergen in een elastische belt rond je middel), ontsmettings- en insectenspray. Tot slot is er dan nog de drop bag, een 30 liter tas die je vult met extra spullen naar keuze (kleding + eten). Na 63 km staat die op de bevoorrading en kan je aanvullen of gebruiken wat nodig is. Handig!

Voilà, we zijn goed gepakt en gezakt. Nu maar hopen dat de benen ons, liefst vlot, over de bergen zullen krijgen!